Er is mij iets opgevallen, kijkend naar Nederlandse series. Ik zou het fenomeen overkostumering willen noemen.
Het gaat om momenten in series waarbij meerdere mensen zich verkleden. In het echt gaan in mijn ervaring een paar excentrieke figuren daar volledig voor, want ze hebben of maken zelf kostuums of ze gaan naar een kledingverhuurbedrijf. Maar de meeste mensen doen het houtje-touwtje en trekken iets uit hun kast of een kringloop wat het beste voldoet aan de eisen van de verkleedpartij.
In drie series heb ik het fenomeen overkostumering vastgesteld.
Klem in het pak
In het eerste seizoen van de serie Klem is er op het schoolkamp een bonte avond. Te zien aan de foto is er ofwel een complete verkleedklerenset op de kampeerboerderij aanwezig, ofwel is deze meegenomen door de school. Maar wat mij onwaarschijnlijk lijkt is dat daar voor de personages Hugo en Marius goed zittende zwarte pakken en hoedjes voor een ter plekke bedachte Blues Brothers act bij zitten…
Oogappels in de jaren zeventig
In de serie Oogappels is er in het vierde seizoen een jaren ’70 verkleedpartij. Alle gasten verschijnen daar in complete outfits, inclusief pruiken, make-up en accessoires. Zelfs het personage Bob, die pas die middag is uitgenodigd. Onrealistisch…
Bloemen in De Eetclub
In de serie De Eetclub gaan de kinderen van de hoofdpersonages naar de Vrijeschool. Daar wordt het Sint Jansfeest in de zomer gevierd, naar goed gebruik met bloemen in het haar. Ik heb daar als leerling én ouder ervaring mee. In de praktijk zie je vooral wat in elkaar geflanste gras- en veldbloemsituaties, vooral bij de kinderen en docenten en bij een enkele enthousiaste ouder. Zeker niet de gestylede diadeemsituatie die De Eetclub ons voorschotelt.
Ik kan me wel voorstellen waar het vandaan komt: de kostuumafdeling die de karakters in elke scene in dagelijkse outfits kleedt, is zo blij dat ze ook eens iets anders kunnen aanleveren, dat ze volledig overboord gaan. En de regisseur wil een leuk plaatje, geen realiteit.
Als iets mij speciaal opvalt, schrijf ik er een blog over. Schrijven is wat ik het liefst doe. Ik probeer bij elke opdracht de juiste toon te treffen. Vaak krijg ik terug dat een Levensverhaal echt klinkt als de persoon over wie het gaat.
Hanneke Kiel-de Raadt
Ik ben schrijver, interviewer en verhalen-op-papier-zetter. Na een studie Nederlands in Groningen heb ik verschillende functies vervuld, totdat ik uitkwam bij wat ik het liefste doe: Persoonlijke verhalen van mensen optekenen. Inmiddels heb ik al meer dan 40 boeken en magazines voor particulieren en bedrijven mogen publiceren.
Herinneringen kunnen ingrijpend, meeslepend of intiem zijn, maar ze zijn hoe dan ook onvergetelijk. Door je verhaal op papier vast te leggen, heb je zelf in de hand hoe je als persoon herinnerd wil worden. Ook in een zakelijke omgeving zijn verhalen het perfecte middel om je relaties te bereiken en te boeien.
